Ένα γρήγορο… check up η παρατήρηση των ούρων! Unknown10:00 μ.μ. 0 σχόλια

Ένα γρήγορο… check up η παρατήρηση των ούρων!

Τα ούρα δεν είναι θέμα συζήτησης των πολλών. Ίσα ίσα που τους ρίχνουμε μια κλεφτή ματιά, καθώς χάνονται στον υπόνομο. Κι όμως οι αλλαγές στα ούρα - το χρώμα, η οσμή και η σύστασή τους- μπορούν να παρέχουν σημαντικές πληροφορίες για την κατάσταση του σώματος. 

Τα ούρα μπορούν να αποκαλύψουν τι φάγαμε, πόσο ήπιαμε και ποιες ασθένειες έχουμε. Τα ούρα και η ανάλυση ούρων έχουν υπάρξει για χρόνια ένας από τους τρόπους που οι γιατροί εκτιμούν την υγεία.

Αλλαγές στο χρώμα: 

Από το «υγιές» αχνοκίτρινο ως το πιθανώς επικίνδυνο καφέ χρώμα, τα ούρα μπορούν να παίξουν τον ρόλο ενός δείκτη υγείας υποδεικνύοντας ότι (πιθανώς) κάτι δεν πάει καλά στον οργανισμό.

Το διάφανο κιτρινωπό χρώμα, του άχυρου, σημαίνει ότι τα επίπεδα ενυδάτωσης του οργανισμού βρίσκονται σε υγιή επίπεδα. Σύμφωνα με τους ειδικούς, όσο το κίτρινο σκουραίνει τόσο αυτό σηματοδοτεί την ανάγκη του οργανισμού για νερό.

Εκτός από τα επίπεδα ενυδάτωσης του οργανισμού, όμως, το χρώμα των ούρων μπορεί να σηματοδοτεί και άλλους κινδύνους, όπως π.χ. τον κίνδυνο ουρολοίμωξης ή άλλων σοβαρότερων νόσων.

Το πορτοκαλί χρώμα πάλι θα μπορούσε να υποδηλώνει μη ικανοποιητικά επίπεδα ενυδάτωσης του οργανισμού. Η λήψη φαρμάκων θα μπορούσε επίσης να επηρεάσει το χρώμα των ούρων αλλάζοντάς το.

Το κόκκινο χρώμα στα ούρα είναι εκείνο που θα έπρεπε να κινητοποιήσει τους πάντες. Βέβαια πρέπει να σημειωθεί ότι η αλλαγή στο χρώμα των ούρων μπορεί να οφείλεται και στην κατανάλωση τροφών πλούσιων σε χρωστικές ουσίες, π.χ. παντζάρια, μύρτιλλα κτλ. Ωστόσο, αν κάποιος παρατηρεί ότι έχει κόκκινα ούρα και δεν έχει φάει κάποια τροφή με υψηλή περιεκτικότητα σε χρωστικές ουσίες, τότε ο χρωματισμός αυτός θα μπορούσε να οφείλεται σε ύπαρξη αίματος.

Αλλαγές στη διαύγεια:

Όταν τα ούρα είναι θολά και θαμπά είναι πιθανό να ευθύνεται  κάποια μόλυνσης της κύστης, ειδικά αν συνυπάρχει πόνος και η ούρηση είναι πιο συχνή και επιτακτική. Ίσως πάλι να υπάρχουν κάποιες πέτρες στο νεφρό που εμποδίζουν το σωστό φιλτράρισμα των υγρών του σώματος.

Τέλος, αν κάποιος παρατηρήσει ότι τα ούρα του έχουν γίνει πιο «αφρώδη», τότε κάτι τέτοιο θα μπορούσε να σημαίνει είτε ότι καταναλώνει υπερβολική ποσότητα πρωτεΐνης στη διατροφή του είτε ότι αντιμετωπίζει κάποιο πρόβλημα στους νεφρούς.

Αλλαγή στην οσμή:

Τα ούρα κανονικά δεν έχουν πολύ έντονη οσμή. Αν σας έρθει μυρωδιά κάπως πιο οξεία, μπορεί να έχετε κάποια μόλυνση ή πέτρες στα νεφρά, όπου εκλύεται μια μυρωδιά σαν αμμωνία. Οι διαβητικοί μπορεί να παρατηρήσουν πως τα ούρα τους μυρίζουν γλυκά, εξαιτίας του σακχάρου. 

Τα σπαράγγια είναι μεταξύ των πιο διαβόητων ενόχων. Αυτό που οι άνθρωποι μυρίζουν όταν τρώνε σπαράγγια είναι η ανάλυση θειικής ένωσης που ονομάζεται μέθυλο – μερκαπτάνη (η ίδια ένωση που βρίσκουμε στο σκόρδο και στις εκκρίσεις του κουναβιού). 

Αν σας έρθει μυρωδιά μετά από ένα πιάτο σπαράγγια, σημαίνει πως έχετε κληρονομήσει το γονίδιο του ενζύμου που αποδομεί την μερκαπτάνη. Δεν έχουν όλοι αυτό το ένζυμο κι επομένως δεν μπορούν όλοι να το μυρίσουν.

Αλλαγές στη συχνότητα της ούρησης:

Η συχνότητα που ουρείτε μπορεί να είναι εξίσου ένδειξη υγείας όσο το χρώμα και η οσμή των ούρων. Οι περισσότεροι άνθρωποι πηγαίνουν 6 με 8 φορές στην τουαλέτα, όμως μπορεί να πηγαίνετε περισσότερες ή λιγότερες αναλόγως με την ποσότητα των υγρών που πίνετε. Αν αισθάνεστε συνεχώς την ανάγκη να πάτε στην τουαλέτα και δεν φταίει ότι έχετε πιει παραπάνω υγρά, οι αιτίες μπορεί να είναι:

• Υπερδραστήρια ουροδόχος κύστη - ακούσιες συσπάσεις του μυός της κύστης
• Ουρολοίμωξη
• Ενδιάμεση κυστίτιδα - μια κατάσταση που προκαλεί στα τοιχώματα της ουροδόχου κύστης φλεγμονή και ερεθισμό
• Καλοήθης υπερπλασία του προστάτη - διόγκωση του προστάτη που προκαλεί πίεση στην ουρήθρα και εμποδίζει τη φυσιολογική ροή κι έξοδο των ούρων από το σώμα
• Νευρολογικές παθήσεις, όπως εγκεφαλικό επεισόδιο και ν. Πάρκινσον
• Σακχαρώδης διαβήτης

Το αντίθετο πρόβλημα - να μην πηγαίνει κάποιος αρκετά στην τουαλέτα- μπορεί να συμβεί όταν υπάρχει μια έμφραξη ή μια μόλυνση. Ή μπορεί να είναι αποτέλεσμα κακών συνηθειών υγιεινής. Κάποιοι άνθρωποι- ειδικά οι δάσκαλοι, οι χειρουργοί και όσοι δεν έχουν χρόνο για τακτικές επισκέψεις στην τουαλέτα μες στη μέρα- συνηθίζουν να κρατιούνται.

Αποκτώντας υγιείς συνήθειες

Φροντίστε την κύστη σας και θα σας ευχαριστήσει βοηθώντας σας να ουρείτε τακτικά. Για να αποφύγετε τις υπερβολικά συχνές επισκέψεις στην τουαλέτα, να πίνετε υγρά αλλά όχι υπερβολικά. Πίνετε όταν διψάτε, αλλά μην αισθάνεστε δέσμιοι στα 8 ποτήρια νερό την ημέρα (εκτός αν έχετε πέτρες στα νεφρά ή στην κύστη, που θα πρέπει να αυξήσετε την πρόσληψη υγρών).

Αν σηκώνεστε το βράδυ για να πάτε τουαλέτα, σταματήστε να πίνετε 3 με 4 ώρες πριν ξαπλώσετε. Περιορίστε την καφεΐνη, που μπορεί να ερεθίσει το εσωτερικό της κύστης. Επίσης προσέξτε την κατανάλωση αλκοόλ, που μπορεί να έχει παρόμοια αποτελέσματα.

Τέλος, μην τα κρατάτε. Μόλις αισθανθείτε την επιθυμία να πάτε στην τουαλέτα, ζητήστε συγγνώμη και πηγαίνετε.

Γράφει η Δήμητρα Τσιλιμίγκρα, 

απόφοιτη Νοσηλευτικής Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών,

για το InVeria.gr

 (www.dimimed.blogspot.gr)

Περισσότερα

Αυθυποβολή εναντίον ασθένειας Unknown6:30 π.μ. 0 σχόλια

Αυθυποβολή εναντίον ασθένειας...

Η αυθυποβολή είναι γνωστό πως ασκεί μία από τις πιο ανεξήγητες και ισχυρές επιδράσεις στον οργανισμό μας. Είναι μια απόφαση που παίρνουμε για τον εαυτό μας συνειδητά ή υποσυνείδητα η οποία έχει τέτοια ισχύ ώστε να αλλάζει τη λειτουργία του σώματός μας.

Η αυθυποβολή έχει αποδειχθεί πως μπορεί να θεραπεύσει μέχρι και τον καρκίνο αλλάζοντας σε τέτοιο βαθμό το σώμα του ανθρώπου ώστε ο καρκίνος να μην μπορεί πια να το αναγνωρίσει.

Για να εξηγήσω καλύτερα τη σημασία της θα αναφέρω ένα είδος βασανιστηρίων που χρησιμοποιούνταν στον πόλεμο. Το θύμα δεμένο και ακινητοποιημένο σε ένα κρεβάτι με κλειστά τα μάτια, τοποθετούνταν κατά τέτοιο τρόπο ώστε τα τέσσερα άκρα του να προεξέχουν από το κρεβάτι. Κάτω από το κρεβάτι υπήρχαν τέσσερα δοχεία με νερό, ένα κάτω από κάθε άκρο. Με μία καρφίτσα τρυπούσαν ελάχιστα τα τέσσερα άκρα του θύματος ενώ παράλληλα ξεκινούσαν να στάζουν σταγόνες νερού μέσα στα δοχεία ώστε το θύμα να πιστεύει πως πρόκειται για το δικό του αίμα που στάζει. 

Αυτό συνεχιζόταν για κάποιες ώρες. Όταν οι σταγόνες σταματούσαν να ακούγονται το θύμα νομίζοντας πως έχασε όλο του το αίμα, πέθαινε. Ωστόσο στην πραγματικότητα δεν είχε χάσει ούτε μια σταγόνα αίματος. Με το παράδειγμα αυτό ουσιαστικά επαληθεύεται η φράση «είσαι όσο υγιής αισθάνεσαι» καθώς και μέσα από νέες έρευνες αποδεικνύεται πως το μυαλό μας έχει τη δύναμη να μας αρρωστήσει ή και να μας θεραπεύσει ανάλογα με το πώς το χρησιμοποιούμε. 

Σημαντικός, λοιπόν, παράγοντας πρόκλησης εμφράγματος και εγκεφαλικού είναι η αυθυποβολή. Σύμφωνα με νέα μεγάλη μελέτη οι άνδρες που πιστεύουν ότι διατρέχουν χαμηλό κίνδυνο να υποστούν έμφραγμα μπορούν να ζήσουν περισσότερα χρόνια από τους απαισιόδοξους.

Επιπλέον σύμφωνα με 15ετή έρευνα σε 2.816 ενηλίκους που δημοσίευσαν στην επιστημονική επιθεώρηση Annals of Family Medicine ερευνητές του Πανεπιστημίου Ρότσεστερ της Νέας Υόρκης οι άνδρες που πίστευαν ότι αντιμετώπιζαν χαμηλότερο του μέσου όρου κίνδυνο να υποστούν έμφραγμα είχαν 70% λιγότερες πιθανότητες να πεθάνουν από καρδιακή νόσο ή εγκεφαλικό επεισόδιο ακόμα και όταν ελήφθη υπόψη ο αντικειμενικός κίνδυνος που διέτρεχαν. Η σχέση αυτή δεν καταγράφηκε μεταξύ των γυναικών.

Η αισιοδοξία φερόταν να είναι επιβοηθητική στον έλεγχο του κινδύνου της καρδιακής νόσου. Βεβαίως η αίσθηση του ατομικού κινδύνου εκδήλωσης καρδιακού νοσήματος ήταν εξίσου σημαντική. Επιπρόσθετα, το χρόνιο στρες από μόνο του μπορεί να έχει ψυχολογικές επιπτώσεις στο καρδιαγγειακό σύστημα.

Οι ερευνητές κατέληξαν στα παραπάνω συμπεράσματα μετά από συνεντεύξεις που πήραν από 1.678 γυναίκες και 1.138 άνδρες, 35-75 ετών χωρίς ιστορικό καρδιακής νόσου στην αρχή της μελέτης. Κατά τη διάρκεια των συνεντεύξεων, οι συμμετέχοντες αξιολόγησαν τον ατομικό κίνδυνο εμφράγματος τα επόμενα πέντε χρόνια ως υψηλό, μέσο ή χαμηλό, συγκριτικά με άλλα άτομα ίδιας ηλικίας και φύλου.

Οι επιστήμονες υπολόγισαν το σκορ κάθε συμμετέχοντα σύμφωνα με την Κλίμακα Framingham Risk Score, ένα βασικό εργαλείο μέτρησης του ατομικού κινδύνου εμφράγματος εντός της προσεχούς 10ετίας, σύμφωνα με την ηλικία, το φύλο, την αρτηριακή πίεση, τη χοληστερόλη και το κάπνισμα. Εντός των επόμενων 15 ετών, 98 συμμετέχοντες απεβίωσαν από στεφανιαία νόσο ή εγκεφαλικό επεισόδιο. 

Γενικά, οι άνδρες που στην αρχή περιέγραφαν τον εαυτό τους ως χαμηλού κινδύνου ήταν λιγότερο πιθανό από άλλους να αποβιώσουν από καρδιαγγειακή νόσο. 

Καταλήγοντας, λοιπόν, θα ισχυριστώ πως το καλύτερο φάρμακο τόσο για την αποφυγή μιας ασθένειας όσο και για την θεραπεία της είναι η αισιοδοξία και η καλή ψυχολογική διάθεση καθώς από ότι φαίνεται… όλα είναι στο μυαλό!

Γράφει η Δήμητρα Τσιλιμίγκρα, 

απόφοιτη Νοσηλευτικής Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών,

για το InVeria.gr

 (www.dimimed.blogspot.gr)

Περισσότερα

Χαράτσι στον αέρα (η υγειονομική πλευρά) Unknown12:11 μ.μ. 0 σχόλια

Χαράτσι στον αέρα (η υγειονομική πλευρά)...

Ορμώμενη από το επίκαιρο άρθρο του Αντώνη Φαναριώτη, στην στήλη “Περιβαλλοντικά Θέματα” του InVeria.gr, για τις καταστροφικές συνέπειες της αιθαλομίχλης και έχοντας αντιμετωπίσει την ίδια κατάσταση το τελευταίο διάστημα στην πόλη που ζω, αποφάσισα να θίξω την ιατρική πλευρά του θέματος, θεωρώντας πως το δραματικότερο αποτέλεσμα της πολιτικής αυτής του αμοραλισμού είναι οι επιπτώσεις που επιφέρει στην υγεία μας.

Κατά καιρούς είχε ειπωθεί από αρκετούς Έλληνες χαριτολογώντας πως σε λίγο καιρό η κυβέρνηση θα βάλει χαράτσι και στον αέρα που αναπνέουμε. Η έκφραση αυτή ουσιαστικά βγήκε αληθινή καθώς η αύξηση της τιμής του πετρελαίου θέρμανσης στην Ελλάδα του οικονομικού τέλματος, ήταν μια απόφαση που καταδίκασε ουσιαστικά τους Έλληνες να στερούνται το οξυγόνο για να ζεσταθούν.

Σύμφωνα με ολλανδική επιστημονική έρευνα, η εν λόγω ρύπανση αυξάνει τον κίνδυνο θανάτου των ανθρώπων ακόμα και σε επίπεδα που βρίσκονται κάτω από το ισχύον όριο ασφαλείας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον δρα Ρομπ Μπίλεν του πανεπιστημίου της Ουτρέχτης, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο έγκριτο ιατρικό περιοδικό "Lancet", εκτίμησαν ότι για κάθε αύξηση των μικροσκοπικών σωματιδίων διαμέτρου κάτω των δύο εκατομμυριοστών του μέτρου (ΡΜ2,5) κατά 5 μικρογραμμάρια ανά κυβικό μέτρο αέρα (5 μg/m3), ο κίνδυνος πρόωρου θανάτου των κατοίκων που εκτίθενται στη ρύπανση, αυξάνεται 7% κατά μέσο όρο.

Να τονίσουμε πως σύμφωνα με τους ερευνητές, αυτή η διαφορά των 5 μg/m3 μπορεί να βρεθεί απλώς ανάμεσα σε μια περιοχή που τη διασχίζει ένας πολυσύχναστος δρόμος και σε μια περιοχή χωρίς κυκλοφοριακό πρόβλημα.

Σύμφωνα με παλαιότερες μελέτες, τα μικρά σωματίδια ενδέχεται να συμβάλλουν καθοριστικά στην υγεία των πνευμόνων, καθώς μπορούν να φθάσουν στους μικρούς αεραγωγούς και τις κυψελίδες, τα οποία υφίστανται μόνιμες βλάβες.

Τα λεπτά σωματίδια αιωρούνται για περισσότερη ώρα στον αέρα και μεταφέρονται σε πολύ μεγαλύτερες αποστάσεις. Είναι επίσης πιο πιθανό να μεταφερθούν απευθείας από τους πνεύμονες στο αίμα και σε άλλα τμήματα του οργανισμού, γεγονός που μπορεί να επηρεάσει την καρδιά.

Είναι γνωστό πως υπάρχει άμεση συσχέτιση πρόκλησης νοσηρότητας και θνησιμότητας σε καταστάσεις οξείας περιβαλλοντικής επιβάρυνσης. Τα σωματίδια που αποτελούν την αιθαλομίχλη έχουν καρκινογόνο δράση, της οποίας τα αποτελέσματα θα γίνουν αντιληπτά μετά από λίγα χρόνια και όχι σήμερα.

Σαστισμένοι, λοιπόν, από τον εξανδραποδισμό της ατομικής μας υγείας στα συμφέροντα των εκλεγμένων από τον λαό πολιτικών μας, διατηρούμε ακόμα το δικαίωμα τις επιλογής. Μπορούμε να αρρωστήσουμε από το κρύο ή να δηλητηριάσουμε τον οργανισμό μας παίρνοντας μερικές ανάσες μκροσωματιδίων. Μη έχοντας πλέον άλλη επιλογή και αντιμετωπίζοντας καθημερινά τα αποτελέσματα αυτού του ρηξικέλευθου και δημοκρατικού μέτρου, ας ευχηθούμε να ζήσουμε ως τις καλύτερες μέρες.

Γράφει η Δήμητρα Τσιλιμίγκρα, 

απόφοιτη Νοσηλευτικής Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών,

για το InVeria.gr

 (www.dimimed.blogspot.gr)

Περισσότερα

Επαναστατική μέθοδος μεταμόσχευσης μυελού των οστών χωρίς συμβατό δότη Unknown10:00 μ.μ. 0 σχόλια

Επαναστατική μέθοδος μεταμόσχευσης μυελού των οστών χωρίς συμβατό δότη...

Η μεταμόσχευση μυελού των οστών χρησιμοποιείται για την αντικατάσταση των κυττάρων του μυελού των οστών που έχει καταστραφεί από την ακτινοβολία ή τη χημειοθεραπεία. 

Σε περίπτωση που ο μυελός των οστών ανεπαρκεί, έχει καταστραφεί ή διηθηθεί από κακοήθη κύτταρα, εκδηλώνονται σοβαρότατα αιματολογικά νοσήματα, όπως λευχαιμία, μυελική απλασία κ.ά.

Μια σημαντική καινοτομία Βρετανών επιστημόνων δίνει ελπίδα στα παιδιά που έχουν ανάγκη από μεταμόσχευση μυελού των οστών αλλά χάνουν πολύτιμο χρόνο.

Με τη νέα μέθοδο μπορεί να γίνει μεταμόσχευση μυελού των οστών με ασφάλεια ακόμα και από δότη που δεν είναι συμβατός με τον ασθενή. Την πρωτοποριακή μέθοδο ανέπτυξαν επιστήμονες από το νοσοκομείο Great Ormond Hospital στο Λονδίνο και τα αποτελέσματα δείχνουν ότι θεραπεύει το πρόβλημα χωρίς παρενέργειες. Η νέα μέθοδος εφαρμόστηκε με επιτυχία σε τρία παιδιά, από τα οποία το μικρότερο είναι ένα αγοράκι πέντε ετών.

Οι γιατροί διαπίστωσαν ότι η μοναδική λύση για το παιδί ήταν η μεταμόσχευση μυελού των οστών. Ωστόσο, μέχρι να βρεθεί το κατάλληλο μόσχευμα, ο μικρός προσβλήθηκε από τη γρίπη των χοίρων, με αποτέλεσμα οι γιατροί να κρίνουν ότι έπρεπε να χειρουργηθεί αμέσως, ακόμα και με μόσχευμα που δεν ήταν συμβατό. Η πειραματική θεωρία προέβλεπε αρχικά τη χορήγηση εμβολίου για τη γρίπη των χοίρων και στη συνέχεια την τροποποίηση των ανοσοκυττάρων (Τ κύτταρα) του μοσχεύματος στο εργαστήριο, για να αποφευχθεί το ενδεχόμενο απόρριψης από τον οργανισμό.

Η νέα θεραπευτική προσέγγιση δείχνει ότι τα παιδιά που θα κάνουν αυτή τη μεταμόσχευση θα έχουν τις ίδιες πιθανότητες να ζήσουν φυσιολογικά με τα παιδιά που λαμβάνουν συμβατό μόσχευμα.

Στην Ελλάδα οι καταχωρημένοι εθελοντές δότες, στις 31/12/2006, ήταν 19.533, αριθμός που είναι εξαιρετικά μικρός αν σκεφτεί κανείς τον συνεχώς αυξανόμενο αριθμό των ασθενών που χρειάζονται μεταμόσχευση. Αν αναλογιστούμε πως από τους δότες αυτούς θα πρέπει να βρεθεί ένα συμβατό μόσχευμα για τον ασθενή καταλαβαίνουμε τη δυσκολία της κατάστασης. 

Μέχρι σήμερα, για το 95% των ασθενών που έχουν μεταμοσχευθεί, οι δότες προέρχονταν από «Δεξαμενές» του Εξωτερικού.  Έτσι, είναι προφανές πως μια τέτοια ανακάλυψη θα μειώσει κατά πολύ την αναμονή των ασθενών που πρέπει να υποβληθούν σε μεταμόσχευση και θα σώσει τις ζωές χιλιάδων συνανθρώπων μας.

Γράφει η Δήμητρα Τσιλιμίγκρα, 

απόφοιτη Νοσηλευτικής Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών,

για το InVeria.gr

 (www.dimimed.blogspot.gr)

Περισσότερα

Επαναστατική θεραπεία σηματοδοτεί την αρχή του τέλους στο μελάνωμα Unknown2:08 π.μ. 0 σχόλια

Επαναστατική θεραπεία σηματοδοτεί την αρχή του τέλους στο μελάνωμα...

Εκατοντάδες χιλιάδες ζωές αναμένεται να σωθούν μετά την ανακάλυψη της πρώτης δραστικής θεραπείας για την πιο επιθετική μορφή καρκίνου του δέρματος, το μελάνωμα. 

Το μελάνωμα αποτελεί όχι μόνο τον πλέον κακοήθη δερματικό όγκο αλλά και έναν από τους πλέον κακοήθεις καρκίνους γενικώς. Μπορεί να διασπαρθεί σχεδόν σε κάθε όργανο ή ιστό του σώματος και να οδηγήσει στο θάνατο μέσα σε ένα χρόνο μετά την υποτροπή του σε απομακρυσμένα σημεία. Το μελάνωμα μεθίσταται συχνότερα στον εγκέφαλο και στο νωτιαίο σωλήνα. Πρόκειται για σχετικά συχνό καρκίνο, η επίπτωση του οποίου αυξάνει συνεχώς κάθε χρόνο. 

Ως τώρα γνωρίζαμε πως εάν το μελάνωμα διεισδύσει βαθιά στο δέρμα και φτάσει στα λεμφαγγεία και τα αιμοφόρα αγγεία που βρίσκονται στη δεύτερη στιβάδα του δέρματος (χόριο), συνήθως είναι αδύνατο να ιαθεί, αν και με τη χειρουργική μπορεί να επιτευχθεί μεγάλο διάστημα ελεύθερο νόσου.

Ωστόσο με ανακοίνωση που έγινε πρόσφατα στο Πανευρωπαϊκό Ογκολογικό Συνέδριο που διεξάγεται στο Άμστερνταμ, οι ειδικοί για πρώτη φορά αναφέρθηκαν σε θεραπεία του ασθενούς και όχι απλώς σε παράταση της ζωής του για μερικούς μήνες. 

Το πρώτο φάρμακο που οδήγησε σε ίαση είναι το “ipi” (ιπιλιμουμάμπη), όπως το ονομάζουν οι ειδικοί. Ενισχύει τη δύναμη των κυττάρων του ανοσοποιητικού συστήματος (λευκά αιμοσφαίρια) και τα ωθεί να επιτεθούν στα καρκινικά κύτταρα με μεγάλη δύναμη.

Το δεύτερο είναι το “anti- PD1s”, που δρα σπάζοντας τις πρωτεΐνες που αποτελούν την άμυνα ων καρκινικών κυττάρων. Ο ασθενής μπαίνει στο νοσοκομείο και οι γιατροί του βάζουν τον συνδυασμό φαρμάκων σε ορό, ο οποίος χρειάζεται μία ώρα για να αδειάσει. Ο ασθενής επιστρέφει στο σπίτι του την ίδια μέρα. Από το φάρμακο “ipi” οι ασθενείς λαμβάνουν τέσσερις δόσεις για δώδεκα εβδομάδες.

Με λίγη τύχη, από μόνη της αυτή η αγωγή ενεργοποιεί το ανοσοποιητικό σύστημα και έτσι οι ασθενείς δεν χρειάζεται να πάρουν άλλα φάρμακα. Το ανοσοποιητικό ενεργοποιείται και καταστρέφει τα καρκινικά κύτταρα.

Το μελάνωμα αποτελεί μέχρι και σήμερα έναν πολύ επικίνδυνο τύπο καρκίνου, ωστόσο όταν πρωτοεμφανιστεί ως κακοήθης σπίλος στο δέρμα ή στον οφθαλμό - και μερικές φορές στα ούλα, στον κόλπο ή στον πρωκτό- υπάρχουν αρκετές πιθανότητες να είναι ιάσιμο με περιορισμένης έκτασης χειρουργική επέμβαση. Έχει λοιπόν τεράστια σημασία η αναγνώριση των πρώιμων σημείων του μελανώματος τα οποία πρέπει αμέσως να αποσπούν την προσοχή μας.

Γράφει η Δήμητρα Τσιλιμίγκρα, 

απόφοιτη Νοσηλευτικής Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών,

για το InVeria.gr

 (www.dimimed.blogspot.gr)

Περισσότερα

Ελιξίριο ζωής το ρόδι... Unknown9:02 π.μ. 2 σχόλια

Ελιξίριο ζωής το ρόδι... Το ρόδι στην Αρχαία Ελληνική μυθολογία αντιπροσωπεύει τη ζωή και την αναγέννηση. Οι Αρχαίοι Πέρσες πίστευαν ότι οι σπόροι του ροδιού έκαναν τους πολεμιστές ανίκητους. Μέχρι και σήμερα το ρόδι έχει ισχυρό συμβολισμό στην παράδοσή μας.

Αυτό το Αρχαίο φρούτο που γιορτάζεται για χιλιάδες χρόνια, κεντρίζει όλο και περισσότερο το ενδιαφέρον των ερευνητών και τους οδηγεί στο συμπέρασμα ότι ίσως δεν υπάρχει άλλη τροφή, που μας χαρίζει τόσο απλόχερα η φύση, η οποία να είναι τόσο ευεργετική για την υγεία του ανθρώπου.

Μια ομάδα αντιοξειδωτικών ουσιών που υπάρχουν μέσα στα ρόδια μπορεί να περιορίζουν της βλάβες που προκαλεί στον οργανισμό η κατανάλωση πρόχειρων φαγητών , σύμφωνα με μια νέα μελέτη. Οι ουσίες λέγονται πουνικαλαγίνες και είναι ένα είδος πολυφαινολών. Η λήψη συμπληρώματος με αυτές φάνηκε να βοηθάει τα αιμοφόρα αγγεία  να διατηρηθούν υγιή- ένα σημαντικό βήμα για την πρόληψη του εμφράγματος και του εγκεφαλικού.

 «Ο εμπλουτισμός της διατροφής με πολυφαινόλες  του ροδιού μπορεί να συμβάλλει στην πρόληψη και την καθυστέρηση των ενδοθηλιακών δυσλειτουργιών», είπε η επικεφαλής ερευνήτρια δρ Λίνα Μπαντιμόν, από το Καταλανιακό Ινστιτούτο Καρδιαγγειακών επιστημών στην Ισπανία.  

Από διάφορες μελέτες αποδείχθηκε ότι το ρόδι αναστέλλει την αθηροσκλήρωση, μειώνει τον κίνδυνο των καρδιακών παθήσεων και βοηθάει στη ρύθμιση της υψηλής αρτηριακής πίεσης.

Το ρόδι όμως αντί να το σπάμε ή να το τρώμε καλό είναι και να το πίνουμε! Ο χυμός του ροδιού περιέχει τριπλάσια ποσότητα αντιοξειδωτικών από εκείνα που περιέχουν το πράσινο τσάι ή το κόκκινο κρασί. Επιπλέον 100ml χυμού παρέχουν περίπου το 16% της ημερήσιας πρόσληψης της βιταμίνης C ενός ενήλικα, όπου βοηθά την παραγωγή του κολαγόνου.

Αποτελεί μια πολύ καλή πηγή βιταμίνης Β5, καλίου και φυτικών ινών. Επίσης περιέχει ταννίνες, φλαβονοειδή, πολυφαινόλες και άλλα αντιοξειδωτικά που του χαρίζουν αυτό το πορφυρό κόκκινο χρώμα. Είναι σημαντικό να αναφέρουμε ότι η αντιοξειδωτική δράση (ORAC) του χυμού του ροδιού μετρήθηκε σε 2.860 μονάδες ανά 100γρ.

Το ρόδι είναι ασφαλής και αποτελεσματικός παράγοντας κατά του καρκίνου του δέρματος, του παχέος εντέρου και του προστάτη. Επίσης μπορεί να αναστέλλει τις ιογενείς λοιμώξεις και την οδοντική πλάκα.

Ένα φρέσκο ρόδι περιέχει περίπου 105 θερμίδες και μόνο 0,5γρ. λίπους.

Γράφει η Δήμητρα Τσιλιμίγκρα, 

απόφοιτη Νοσηλευτικής Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών,

για το InVeria.gr

 (www.dimimed.blogspot.gr)

Περισσότερα

Δυσλειτουργία στύσης ή… καρδιάς; Unknown1:56 π.μ. 0 σχόλια

Δυσλειτουργία στύσης ή… καρδιάς;

Οι άνδρες που πάσχουν από στυτική δυσλειτουργία μπορεί να διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο νοσηλείας με καρδιολογικό πρόβλημα όπως το έμφραγμα, αναφέρουν ερευνητές από το Αυστραλιανό Εθνικό Πανεπιστήμιο.

Μελετώντας στοιχεία από περισσότερους από 95.000 άνδρες, ηλικίας άνω των 45 ετών, ανακάλυψαν ότι όσοι δεν είχαν ιστορικό καρδιοπάθειας αλλά έπασχαν από μέτρια στυτική δυσλειτουργία είχαν κατά 23% περισσότερες πιθανότητες να νοσηλευτούν με έμφραγμα ή άλλο σοβαρό καρδιολογικό πρόβλημα στη διάρκεια μιας δεκαετίας, απ’ όσες εκείνοι που δεν αντιμετώπιζαν διαταραχή της στύσης.

Σε όσους, δε, η στυτική δυσλειτουργία ήταν σοβαρή, ο κίνδυνος νοσηλείας για καρδιαγγειακό αίτιο ήταν αυξημένος κατά 35%. Αντίστοιχα σε όσους ήδη έπασχαν από καρδιολογικά προβλήματα και ταυτόχρονα είχαν σοβαρή στυτική δυσλειτουργία κατά την έναρξη της μελέτης, ο κίνδυνος να νοσηλευτούν για νέο καρδιολογικό πρόβλημα ήταν αυξημένος κατά 64%. Οι ερευνητές εκτιμούν ότι η στυτική δυσλειτουργία αποτελεί δείκτη υποκείμενης καρδιοπάθειας.

Η αθηρωσκλήρωση εκδηλώνεται πρώτα στα μικρότερα αιμοφόρα αγγεία, όπως αυτά του πέους και αργότερα στα μεγαλύτερα, όπως οι στεφανιαίες αρτηρίες της καρδιάς. Έτσι όταν ένας άνδρας απευθύνεται στο γιατρό εξαιτίας δυσκολιών στη στύση, η επίσκεψή του θα πρέπει να αποτελεί και ευκαιρία για έλεγχο της καρδιάς του.

Γράφει η Δήμητρα Τσιλιμίγκρα, 

απόφοιτη Νοσηλευτικής Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών,

για το InVeria.gr

 (www.dimimed.blogspot.gr)

Περισσότερα

Ουρική αρθρίτιδα, η "νόσος των Βασιλιάδων Unknown10:00 μ.μ. 0 σχόλια

Ουρική αρθρίτιδα, η "νόσος των Βασιλιάδων: Καλείται νόσος των βασιλιάδων καθώς από αυτή έπασχαν πολλοί μονάρχες όπως ο Ερρίκος VIII. Πρόκειται για την ουρική αρθρίτιδα η οποία αποτελεί μία από τις πιο οδυνηρές μορφές αρθρίτιδας και προκαλείται από τη συσσώρευση κρυστάλλων ουρικού οξέος  στις αρθρώσεις. 

Οι κρύσταλλοι δημιουργούνται  όταν τα επίπεδα του ουρικού οξέος ξεπεράσουν τα φυσιολογικά όρια στον οργανισμό ( oι φυσιολογικές τιμές του ουρικού οξέος του αίματος είναι 3,5-7,2 mg/dL στους άνδρες, 2,6-6,0 mg/dL για τις γυναίκες, και 2,0-5,5 mg/dL για τα παιδιά).

Η νόσος είναι αποτέλεσμα "λανθασμένου" μεταβολισμού του ουρικού οξέος όπου είτε γίνεται υπερπαραγωγή αυτού, είτε έχουμε μείωση  της ικανότητας των νεφρών να αποβάλουν το πλεονάζον ουρικό  οξύ του οργανισμού. Yψηλά  επίπεδα ουρικού οξέος στο αίμα   ή άλλα ερεθίσματα   μπορούν να προκαλέσουν τον σχηματισμό ουρικών αλάτων στα διάκενα αρθρώσεων ή άλλων ιστών. H   δημιουργούμενη φλεγμονή, η οποία οφείλεται στην   αντίδραση των λευκών αιμοσφαιρίων, στους κρυστάλλους αυτούς, συνιστά την κρίση της πάθησης. Σε μερικά άτομα οι κρύσταλλοι μπορούν να σχηματίσουν πέτρες στα νεφρά.

Οι παράγοντες κινδύνου για την εμφάνιση της ασθένειας είναι:

Ηλικία – Φύλο: Εμφανίζεται συνήθως μετά τα 45 με μεγαλύτερη επίπτωση στους άνδρες από ότι στις γυναίκες σε αναλογία 5:1.

Παχυσαρκία – Διατροφή: Υπερβολικό  βάρος  (δείκτες μάζας σώματος μεγαλύτερο του 30). 

Κατάχρηση αλκοόλ: αυξάνει άμεσα τα επίπεδα ουρικού οξέως.

Ασθένειες: όπως διαβήτης, υπερλιπιδαιμία και υπέρταση.

Φάρμακα: Ιδιαίτερα τα διουρητικά.

Κληρονομικοί παράγοντες: και άλλα άτομα στην οικογένεια ίσως εμφανίζουν το ίδιο πρόβλημα

Νόσοι νεφρών: Ιδιαίτερα σε συνδυασμό με αυξημένη πίεση και διαβήτη.

Τραυματισμοί αρθρώσεων: προσφέρουν γόνιμο έδαφος για την ανάπτυξη της νόσου.

Συμπτώματα επεισοδίων ουρικής αρθρίτιδας

 Ένα επεισόδιο ουρικής αρθρίτιδας χαρακτηρίζεται από οξύ έντονο πόνο στην άρθρωση  κυρίως του δεξιού μεγάλου δάκτυλου  και συνδυάζεται με υψηλή θερμοκρασία, πρήξιμο και προβλήματα κινητικότητας  στην άρθρωση. Φυσικά δεν πλήττει αποκλειστικά το μεγάλη δάκτυλο αλλά και άλλα σημεία του σώματος  όπως αστράγαλο, αχίλλειο τένοντα, φτέρνα, μετατάρσια, τένοντες του καρπού και δάκτυλα χεριού και αγκώνας. Αν το άτομο δεν λάβει  φαρμακευτική αγωγή η αρθρίτιδα είναι ικανή να επεκταθεί και σε άλλες αρθρώσεις του σώματος ή και να πλήξει ταυτόχρονα αυτές.

Η νόσος εμφανίζεται ως οξεία προσβολή κυρίως τις βραδινές ώρες και εκδηλώνεται σαν οξεία μονοαρθρίτιδα Η οξεία μονοαρθρίτιδα προσβάλλει κυρίως την 1η μεταταρσοφαλαγγική άρθρωση (ΜΤΦ). Εντός λίγων ωρών, αναπτύσσεται έντονος πόνος και οίδημα στην προσβεβλημένη άρθρωση. Το δέρμα γύρω από την άρθρωση είναι ερυθρό, γυαλιστερό και ευαίσθητο. Διαρκεί συνήθως 3-10 ημέρες και υποχωρεί αυτόματα αφήνοντας σας για κάποιο χρονικό διάστημα χωρίς ενοχλήματα μέχρι να επαναληφθεί εκ νέου. Οι προσβολές αυξάνουν σε συχνότητα οδηγώντας σε χρόνια ουρική αρθρίτιδα που ονομάζεται και τοφώδης αρθρίτιδα. Εμφανίζεται συνήθως 10 χρόνια μετά την έναρξη της νόσου.

Διάγνωση και Θεραπεία

Η πιθανή διάγνωση της ουρικής αρθρίτιδας θα τεθεί από την κλινική εικόνα και από το ιστορικό της υπερουριχαιμίας. Η οξεία ουρική αρθρίτιδα ανταποκρίνεται στη χορήγηση μη στεροειδών αντιφλεγμονοδών φαρμάκων. Η κολχικίνη είναι ιδιαίτερα αποτελεσματική ωστόσο οι γαστρεντερικές διαταραχές στις θεραπευτικές δόσεις είναι συχνές και για το λόγο αυτό έχει πάψει να θεωρείται φάρμακο πρώτης γραμμής. Η αλλοπουρινόλη αποτελεί θεραπεία εκλογής για την υποτροπιάζουσα νεφρολιθίαση, αλλά σε γενικές γραμμές χρησιμοποιείται και για την αντιμετώπιση της υπερουριχαιμίας και της ουρικής αρθρίτιδας. Ουσίες όπως η προβενεσίδη και η σουλφινπυραζόνη χρησιμοποιούνται εναλλακτικά.

Υπάρχει δίαιτα για την ουρική αρθρίτιδα;

Τη βάση της διατροφής θα πρέπει να αποτελούν γαλακτοκομικά προϊόντας χαμηλά σε λιπαρά, φρέσκα ωμά  φρούτα, φρέσκα ωμά λαχανικά, ξηροί καρποί, δημητριακά, μικρή ποσότητα 90 -120 λευκού κρέατος ή ψαριού ή και οσπρίων, ελαιόλαδο  

Τρόφιμα με αυξημένη περιεκτικότητα σε πουρίνες (Να αποφεύγονται!): Γάλα σόγιας, εντόσθια, θαλασσινά ( χταπόδι, αυγά ψαριών, σαρδέλες, ρέγγα, σκουμπρί, μύδια, χτένια, πέστροφα, γαύρος, τόννος), κιμάς κρέατος, χήνα, πάπια, ζωμοί κρεάτων, πουλερικών, ψαριών και εκχυλίσματα αυτών (σάλτσες, κύβοι), σούπες κονσομέ, μαγιά, τα αμύγδαλα, ντομάτα και σέλινο.

Τρόφιμα μέτριας περιεκτικότητα σε πουρίνες (1-2  μερίδες το πολύ την εβδομάδα):Κρέας, πουλερικά, άπαχα ψάρια, οστρακοειδή, Φασόλια, φακές, αρακάς, σπανάκι, μανιτάρια, σπαράγγια. Επιτρέπεται η κατανάλωση 60-90gr κρέατος – ψαριού ή ½ ή 1 φλιτζάνι λαχανικών και όσπριων την ημέρα, ανάλογα με την περίπτωση.

Τρόφιμα μειωμένης περιεκτικότητα σε πουρίνες (μπορούν να καταναλωθούν καθημερινά): άσπρο ψωμί, δημητριακά, και τα προϊόντα τους (κέικ, μπισκότα), μακαρόνια, ρύζι, γάλα, γιαούρτι, τυρί, αυγά, φρούτα, λαχανικά (εκτός από αυτά της κατηγορίας 2), έλαια, βούτυρο, μαργαρίνη, ελιές, λίπη (εκτός από αυτά που απαγορεύονται), καφές, αναψυκτικά, τσάι, κακάο, σοκολάτα, ζάχαρη, γλυκά, μέλι, αλάτι, ξύδι, πίκλες, φιστίκι, ποπ κόρν.

Γράφει η Δήμητρα Τσιλιμίγκρα, 

απόφοιτη Νοσηλευτικής Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών,

για το InVeria.gr

 (www.dimimed.blogspot.gr)

Περισσότερα

Τελικά υπάρχει θεραπεία για τον καρκίνο; (μέρος δεύτερο) Unknown1:58 μ.μ. 0 σχόλια

Στο προηγούμενο άρθρο είχαμε αναφερθεί σε θεραπείες του καρκίνου που έχουν δημοσιευθεί κατά καιρούς και στο γεγονός ότι οι θεραπείες αυτές δεν ενσωματώνονται στα συστήματα υγείας για την καταπολέμηση του καρκίνου. Στο σημερινό άρθρο θα συνεχίσουμε τη συγκέντρωση τέτοιων δημοσιευμάτων καθώς ο αριθμός τους ξεπερνάει τη συνήθη έκταση ενός μόνο άρθρου. Παραθέτουμε, λοιπόν, μερικές ακόμη έρευνες στη συνέχεια:

Το 2007 ο Έλληνας καθηγητής Ευάγγελος Μιχελάκης ανακάλυψε το φάρμακο αντιμετώπισης του καρκίνου αποδεικνύοντας με επανηλημένες έρευνες ακόμη και σε ανθρώπινους ιστούς, την εξαφάνιση όγκων σε διάφορα ζώα, αλλά οι φαρμακοβιομηχανίες αρνήθηκαν να το αναγνωρίσουν λόγω της φτηνής παραγωγής και κυκλοφορίας του συγκεκριμένου φαρμακευτικού σκευάσματος.

Στο Μόντρεαλ ο ελληνικής καταγωγής Δρ Ευάγγελος Μιχελάκης, καθηγητής Ιατρικής του Πανεπιστημίου της Αλμπέρτα ανακάλυψε ότι το φαρμακευτικό σκεύασμα "DCA", που ήδη χρησιμοποιείται για άλλες ασθένειες, ίσως να αποτελεί το κλειδί της νέας αντιμετώπισης του καρκίνου. «Το φάρμακο αυτό δεν εξοντώνει τα προσβεβλημένα κύτταρα, αλλά τα επαναπρογραμματίζει.»

Το ενθαρρυντικό με τη χρήση του συγκεκριμένου φαρμάκου είναι, ότι αντίθετα με άλλες θεραπείες, όπως τη χημειοθεραπεία και την ακτινοθεραπεία, κατά τη διάρκεια της αγωγής δεν αλλοιώνονται όλα τα κύτταρα του οργανισμού, καθώς το φάρμακο στοχεύει μόνο στα προβληματικά μιτοχόνδρια των καρκινικών κυττάρων.

Ο Δρ Μιχελάκης με την ομάδα του προσπάθησαν να βρουν πόρους χρηματοδότησης για τα πειράματα με το DCA από το Πανεπιστήμιο της Αλμπέρτα και από δωρεές του κόσμου, καθώς οι φαρμακοβιομηχανίες με ένα απίστευτο κυνισμό έκαναν ότι περνούσε από το χέρι τους όχι απλώς για να σταματήσουν την ανάπτυξη της έρευνας αλλά και για να την υπονομεύσουν, εμποδίζοντας παράλληλα με κάθε τρόπο την εξάπλωση της είδησης. Όσες φορές επιχείρησαν κάποιοι δημοσιογράφοι - ερευνητές να επαναφέρουν στην επικαιρότητα το θέμα ή να εκμαιεύσουν κάποια δήλωση από τους φαρμακοβιομήχανους η απάντηση τους ήταν πως "δεν ενδιαφέρονται".

Θυμόμαστε επίσης τον 16χρονο μαθητή από το Κάλγκαρι, στο δυτικό Καναδά, ο οποίος τιμήθηκε για την έρευνά του για μια αντικαρκινική θεραπεία στην οποία νανοσωματίδια χρυσού εγχύονται στον όγκο και θερμαίνονται, σκοτώνοντας τα καρκινικά κύτταρα. Ο Αρτζούν Νάιρ συνέβαλε στην ανάπτυξη αυτής της θεραπείας μέσω φωτοθερμίας, καταδεικνύοντας ότι μια αντιβιοτική ουσία (η 17-AAG) μπορεί να επιτρέψει να ξεπεραστούν οι αμυντικοί μηχανισμοί των καρκινικών κυττάρων ενάντια στα νανοσωματίδια και να καταστήσει πιο αποτελεσματική τη θεραπεία.

Επιπλέον η βιομηχανία του καρκίνου, εξαπέλυσε ένα παράνομο και ανήθικο πόλεμο κατά του Δρ Stanislaw Burzynski για χρόνια, προσπαθώντας να τον σταματήσει από το να σώζει τις ζωές των καρκινοπαθών με το να χρησιμοποιεί την επαναστατική κατοχυρωμένη με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας θεραπεία του, η οποία χρησιμοποιεί μια φυσική και μη-τοξική ουσία που ονομάζεται αντινεοπλαστόνιο.

Οι ασθενείς του Δρ Burzynski έχουν θεραπευτεί συνήθως από τελειωτικούς καρκίνους, (στο τελευταίο στάδιο) μέσω της συγκεκριμένης θεραπείας. Ωστόσο το FDA και οι μεγάλες φαρμακευτικές εταιρείες έχουν συνεχώς και συστηματικά προσπαθήσει να δυσφημίσουν και να τιμωρήσουν έναν άνθρωπο ο οποίος με μοναδικό σκοπό στην ζωή του έχει αναπτύξει και τελειοποιήσει μια μη τοξική θεραπεία για την ασθένεια του 20ου αιώνα.

Ωστόσο, υπάρχει ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού που πιστεύει πως η μοναδική υπαρκτή θεραπεία για τον καρκίνο είναι η χημειοθεραπεία και για αυτό το λόγο δεν χρησιμοποιείται και κάποια άλλη από τα συστήματα υγείας. Δεν μπορούμε να αντικρούσουμε αυτή την άποψη καθώς δεν υπάρχουν τεκμήρια της επιτυχίας των παραπάνω πρακτικών στον ευρύτερο πληθυσμό, εφόσον δεν εφαρμόζονται.

Παρόλα αυτά κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει τα συμφέροντα των φαρμακευτικών εταιριών ούτε και να υποστηρίξει αποδεδειγμένα ότι όλες αυτές οι έρευνες δεν αποτελούν θεραπείες αναμασώντας το επιχείρημα πως «αν ήταν θεραπείες δε θα σταματούσε την εφαρμογή τους κανένα συμφέρον».

Θα τελειώσω το άρθρο αυτό εκφράζοντας μια προσωπική μου απορία και ελπίζοντας αυτή να αποτελέσει εφαλτήριο για μια διαφορετική ματιά από όλο τον κόσμο πάνω στο ζήτημα της θεραπείας του καρκίνου. 

Η απορία μου είναι η εξής: Έχετε υπ' όψιν σας κανέναν μεγάλο πολιτικό, "διεθνιστή," μεγιστάνα, κάποιον μασόνο ή τέλος πάντων κάποιον της "ελίτ" των "πεφωτισμένων" να πέθανε από καρκίνο τα τελευταία χρόνια;

Γράφει η Δήμητρα Τσιλιμίγκρα, 

απόφοιτη Νοσηλευτικής Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών,

για το InVeria.gr

 (www.dimimed.blogspot.gr)

Περισσότερα

Τελικά υπάρχει θεραπεία για τον καρκίνο; Unknown5:14 π.μ. 0 σχόλια

Γνωρίζουμε όλοι για τη μάστιγα του καρκίνου καθώς οι περισσότεροι από εμάς έχουμε ζήσει ένα κρούσμα στο κοντινό ή στο πιο μακρινό οικογενειακό μας περιβάλλον, ή απλά έχουμε ενημερωθεί για αυτή την ανίατη ασθένεια για προσωπικούς λόγους. Είναι όμως όντως ανίατη; Συχνά ακούμε τον κόσμο να απορεί για το πώς γίνεται παρ' όλη την εξέλιξη της επιστήμης να μην είναι δυνατή η ίαση μιας τόσο καταστροφικής ασθένειας. Άλλοι, δε, θεωρούν πως το φάρμακο για τον καρκίνο έχει ήδη βρεθεί αλλά  δεν δίνεται στον κόσμο λόγω οικονομικών συμφερόντων.

Προσωπικά είμαι της ίδιας άποψης, θεωρώντας πως είναι πολύ πιο εύκολο η υγεία να θυσιαστεί στο βωμό του χρήματος παρά το αντίθετο. Κατά καιρούς έχουμε δει πλήθος δημοσιευμάτων που αναφέρουν «θεραπείες» του καρκίνου πολύ φθηνότερες από την φαρμακευτική αγωγή που χρησιμοποιείται σήμερα. Ας θυμηθούμε μερικές από αυτές:

« Ο Διευθυντής ερευνών του Μεμόριαλ, Κανεμάτσου Σιγκουίρα, έκανε πειράματα με ποντικούς. Η ουσία που ανακάλυψε ο βιοχημικός Ernst Krebs μέσα στα κουκούτσια από τα βερίκοκα, ονομάστηκε Λεατρίλη ή βιταμίνη Β17. Δοκιμάζοντάς την σε ποντικούς ο Σιγκουίρα έμεινε έκπληκτος. Ήταν η δυνατότερη αντικαρκινική ουσία του κόσμου που είχε δοκιμάσει ποτέ, όπως δήλωσε.»

Ο Dr. Coldwell μιλάει για θεραπεία του καρκίνου (σε ένα βίντεο που κυκλοφορεί και στο YouTube) σε 2 με 16 εβδομάδες. Σύμφωνα με τα λεγόμενά του όταν εξαλειφθούν οι δόσεις τοξαιμίας  και το σώμα γίνει αλκαλικό και πλούσιο σε οξυγόνο ο καρκίνος έχει ήδη σταματήσει. Αυτό γίνεται μέσω της «πράσινης» διατροφής που περιέχει χλωροφύλλη (η οποία δίνει οξυγόνο στον οργανισμό). Κάνοντας το σώμα αλκαλικό, με καλό ασβέστιο, καλή διατροφή, καλά συμπληρώματα και μέταλλα βάζουμε το σώμα σε ένα θεραπευτικό επίπεδο pH. Σύμφωνα με τον Dr. Coldwell το 7,36 είναι ένα ιδανικό pH για το σώμα, ωστόσο στη φάση της θεραπείας το σώμα θα πρέπει να υπεραλκαλοποιείται λίγο φτάνοντας το pH στο 7,5.

Επιπλέον αναφέρει πως γιατροί στην Ευρώπη χορηγούν ενδοφλέβιες ενέσεις βιταμίνης C στους ασθενείς τους σε δόση 100cc, τρεις φορές την εβδομάδα. Με την πρακτική αυτή έχει παρατηρηθεί σε πολλούς ασθενείς εξαφάνιση του όγκου ακόμα και μέσα σε δύο μέρες. Μιλάει ακόμα και για την υπέρταση και τη χοληστερόλη κάνοντας ανατρεπτικές αποκαλύψεις και αλλάζοντας τον τρόπο που σκεφτόμαστε στα θέματα της υγείας. 

Ακόμη, μια από τις πιο πρόσφατες δημοσιεύσεις πάνω στη θεραπεία του καρκίνου αναφέρεται σε ένα «θαυματουργό» φυτό γνωστό ως η «βροντή του θεού της αμπέλου» ή lei gong teng. Σύμφωνα με τη νέα έρευνα από το Πανεπιστημίου του Τεκτονικού Κέντρου για τον Καρκίνο στη Μινεσότα, η ένωση που βρίσκεται στα φυτά αυτά  οδήγησε στο να μην ανιχνεύεται κανένα σημάδι όγκου μετά από μια περίοδο 40 ημερών – ακόμη και μετά τη διακοπή της θεραπείας.

Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Science Translational Medicine και χρηματοδοτήθηκε από τα Εθνικά Ινστιτούτα Υγείας, ακόμη και οι επιστήμονες που εργάζονται για το έργο είχαν μείνει άφωνοι από τις αντικαρκινικές ιδιότητες της ένωσης. Περιέχει κάτι που είναι γνωστό ως τριπτολίδη, η οποία έχει χαρακτηριστεί ως μαχητής του καρκίνου σε προηγούμενη έρευνα, που πιστεύεται ότι είναι το βασικό συστατικό που μπορεί να είναι υπεύθυνο για τις αντικαρκινικές ικανότητες.

Υπάρχει μια πληθώρα τέτοιων δημοσιευμάτων τα οποία θα συνεχίσω να συγκεντρώνω δημοσιεύοντας τα και στο επόμενο άρθρο μου. Δεν μπορούμε να είμαστε σίγουροι για την αποτελεσματικότητα των παραπάνω πρακτικών μιας και δεν υιοθετούνται από τα συστήματα υγείας. Το σίγουρο είναι όμως πως υπάρχει μια τεράστια οικονομία βασισμένη πάνω στις φαρμακευτικές εταιρίες, το συμφέρον των οποίων είναι να συνεχιστεί ες αεί η θεραπεία του καρκίνου μέσω της χημειοθεραπείας.

Τα συμπεράσματα που βγαίνουν από όλο αυτό είναι προσωπικά και δεν μπορούμε, αλλά και δεν πρέπει να επιβάλλουμε απόψεις. Αυτό όμως που είναι αδιαμφισβήτητο είναι πως η ενημέρωση, ιδιαίτερα πάνω σε τόσο σημαντικά ζητήματα, είναι δικαίωμα και υποχρέωση όλων μας.

Γράφει η Δήμητρα Τσιλιμίγκρα, 

απόφοιτη Νοσηλευτικής Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών,

για το InVeria.gr

 (www.dimimed.blogspot.gr)

Περισσότερα

Αντιγριπικό εμβόλιο εναντίον… εμφράγματος και εγκεφαλικού! Unknown11:00 μ.μ. 0 σχόλια

Ως τώρα γνωρίζαμε για τα οφέλη του αντιγριπικού εμβολίου, ιδιαίτερα στις ευπαθής ομάδες του πληθυσμού, στην προφύλαξή τους απέναντι στον πνευμονιόκοκκο. Ωστόσο, εν αναμονή του αντιγριπικού εμβολιασμού, δύο ενδιαφέρουσες μελέτες έρχονται να προσθέσουν δύο ακόμη ευεργετικές ιδιότητές του για όσους εμβολιάζονται.

Προφύλαξη από το έμφραγμα:

Σύμφωνα με την πρώτη έρευνα, την οποία δημοσίευσαν επιστήμονες του Πανεπιστημίου της Νέας Νότιας Ουαλίας, ο ετήσιος αντιγριπικός εμβολιασμός μπορεί να μειώσει σχεδόν κατά το ήμισυ τον κίνδυνο εμφράγματος στους μεσήλικες άνδρες.

Εντύπωση προκαλεί πως ενώ σύμφωνα με την έρευνα η γρίπη δεν έδειξε να αυξάνει τον κίνδυνο εμφράγματος, ο εμβολιασμός εναντίον της φάνηκε να δρα προστατευτικά μειώνοντας τον κίνδυνο κατά 45%. Μια πιθανή εξήγηση αυτού ίσως κρύβεται σε προγενέστερες μελέτες, οι οποίες αναφέρουν πως η γρίπη μπορεί να ενθαρρύνει την πηκτικότητα του αίματος ή να προκαλέσει φλεγμονώδεις αντιδράσεις στις ήδη στενεμένες αρτηρίες. Οι δράσεις αυτές μπορεί να οδηγήσουν σε απόφραξη των αρτηριών και έμφραγμα.

«Ακόμα και μικρή προστατευτική δράση στην πρόληψη των εμφραγμάτων να προκαλεί ο εμβολιασμός εναντίων της γρίπης, τα οφέλη για τη δημόσια υγεία θα είναι τεράστια» σημειώνουν οι ερευνητές.  

Προφύλαξη από το εγκεφαλικό:

Η αισιόδοξη αυτή διαπίστωση προέκυψε από την αρχική παρατήρηση ότι κατά τη διάρκεια των επιδημιών γρίπης αυξάνονται και οι νοσηλείες για εγκεφαλικά επεισόδια. Άρα, αυτό που έμενε να αποδειχτεί επιστημονικά, ήταν ότι ο αντιγριπικός εμβολιασμός προφυλάσσει και από τα επεισόδια αυτά.

Για να διερευνήσουν, λοιπόν, την πιθανότητα αυτή, ομάδα γερμανών ιατρών από το πανεπιστήμιο της Ουλμ, έθεσαν υπό ιατρική παρακολούθηση 370 ασθενείς που είχαν υποστεί εγκεφαλικό επεισόδιο και 370 υγιή άτομα της ίδιας ηλικίας και φύλου. 

Αυτό που διαπίστωσαν ήταν ότι μόνο το 19% των ασθενών που είχαν υποστεί εγκεφαλικό επεισόδιο είχαν εμβολιαστεί κατά του ιού της γρίπης κατά τη διάρκεια της τελευταίας περιόδου εμβολιασμού. Αντίθετα, στην ομάδα των υγιών ατόμων, χωρίς ιστορικό εγκεφαλικού, το ποσοστό όσων είχαν εμβολιαστεί ήταν σημαντικά υψηλότερο, σχεδόν 31%.

Παρότι δεν έχουν εξαχθεί τελικά συμπεράσματα, οι επιστήμονες υποστηρίζουν ότι ο εμβολιασμός κατά του ιού της γρίπης μπορεί να προλάβει το εγκεφαλικό επεισόδιο και για το λόγο αυτό πρέπει να διενεργηθούν περαιτέρω έρευνες για την αποτίμηση του πραγματικού ρόλου του εμβολίου.

Γράφει η Δήμητρα Τσιλιμίγκρα, 

απόφοιτη Νοσηλευτικής Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών,

για το InVeria.gr

 (www.dimimed.blogspot.gr)

Περισσότερα

Λιποθυμία: αιτιολογία και πρώτες βοήθειες Unknown1:00 π.μ. 0 σχόλια

Η λιποθυμία ή «black out» είναι η προσωρινή απώλεια της συνείδησης που ακολουθείται από την επαναφορά στην πλήρη εγρήγορση. Πρόκειται για μείωση της αιματικής ροής στον εγκέφαλο, κάτι που έχει ως αποτέλεσμα την απώλεια των αισθήσεων. Η λιποθυμία δεν προκαλείται από τραυματισμό καθώς σε αυτή την περίπτωση μιλάμε για εγκεφαλική διάσειση. 

Ο διαχωρισμός της από άλλες πολύ πιο σοβαρές καταστάσεις (όπως είναι ο αιφνίδιος θάνατος) είναι ιδιαίτερα σημαντικός γι’ αυτό και αναφέρουμε πως κατά τη λιποθυμία ο ασθενής έχει απώλεια αισθήσεων, δεν επικοινωνεί με το περιβάλλον, έχει όμως δική του αναπνοή και καρδιακή λειτουργία και αντιδρά στα επώδυνα ερεθίσματα.

Τα συνηθέστερα αίτια της λιποθυμίας είναι τα εξής:

Κοινή λιποθυμία: είναι η πιο συχνή αιτία λιποθυμίας και συμβαίνει συνήθως μετά από έντονο πόνο ή συναισθηματική φόρτιση καθώς και κατά την εγκυμοσύνη και την εμμηνορρυσία. Συνυπάρχουν η εφίδρωση, η ωχρότητα και η ψυχρότητα των άκρων.

Καρδιαγγειακά νοσήματα: είναι το μόνο αίτιο που μπορεί να προκαλέσει απώλεια αισθήσεων σε κατακλιμένο ασθενή. Συνυπάρχουν ωχρότητα, δύσπνοια και ενίοτε κυάνωση. Τα συνηθέστερα καρδιακά νοσήματα που προκαλούν λιποθυμία είναι οι αρρυθμίες, οι βαλβιδοπάθειες, οι μυοκαρδιοπάθειες και η πρωτοπαθής πνευμονική υπέρταση. Επιπλέον φάρμακα που χορηγούνται για παθήσεις της καρδιάς μπορεί να προκαλέσουν βραδυκαρδία και λιποθυμία ιδιαίτερα στα ηλικιωμένα άτομα.

Ορθοστατική υπόταση: Οφείλεται σε πτώση της αρτηριακής πίεσης. Ο ασθενής είναι σε όρθια ή καθιστή θέση και συνήθως δεν παρουσιάζει πρόδρομα συμπτώματα.

Σύνδρομο καρωτιδικού κόλπου και ανεπάρκεια σπονδυλοβασικού συστήματος: Συμβαίνει κατά τη στροφή της κεφαλής όταν ο ασθενής κοιτάει ψηλά και όταν φοράει πουκάμισο με σφιχτό κολάρο, λόγω πίεσης του καρωτιδικού βολβού.

Υπογλυκαιμία: Μπορεί να εκδηλώνεται με σπασμούς και συνήθως προηγείται διέγερση ή παράδοξη συμπεριφορά. 

Υστερικής αιτιολογίας: Συνήθης σε νεαρές γυναίκες και γίνεται πάντα με την παρουσία «θεατών».

Αγνώστου αιτιολογίας: Συχνά παρά τη λεπτομερή διερεύνηση δε βρίσκεται κάποιο αίτιο.

Για την αντιμετώπιση της λιποθυμίας αρκεί η ανύψωση των κάτω άκρων του θύματος και σε λίγα λεπτά οι αισθήσεις του επανέρχονται. Επιπλέον η ανύψωση του αυχένα διασφαλίζει τη βατότητα των αεραγωγών από τη γλώσσα και ελαχιστοποιεί την πιθανότητα εισρόφησης γαστρικού υγρού.

Σε υποψία ύπαρξης οργανικού προβλήματος θα πρέπει να διενεργείται κλινικός και παρακλινικός έλεγχος του ασθενή. Τέλος, πρέπει να αναφέρουμε πως η αναιμία και η απώλεια ενδαγγειακών υγρών μπορούν επίσης να προκαλέσουν λιποθυμία και η αντιμετώπισή τους απαιτεί την παρέμβαση ειδικού.

Της Δήμητρας Τσιλιμίγκρα, 

απόφοιτης Νοσηλευτικής Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών,

για το InVeria.gr

 (www.dimimed.blogspot.gr)

Περισσότερα

Ιατρικά: Πρωτεΐνη που «προειδοποιεί» για αυτοκτονία Unknown1:15 π.μ. 0 σχόλια

Της Δήμητρας Τσιλιμίγκρα*

Μια πρωτότυπη ανακάλυψη έκαναν Αμερικάνοι επιστήμονες καθώς αποκάλυψαν πως το αίμα μας μπορεί να «προδώσει» τις δυνητικά υπάρχουσες αυτοκτονικές μας τάσεις. Πρόκειται για συγκεκριμένες πρωτεΐνες η ύπαρξη των οποίων στο αίμα φαίνεται να συνδέεται με την αυτοκτονική συμπεριφορά στους ανθρώπους. Το γεγονός αυτό θα μπορούσε να συντελέσει στην πρόληψη των αυτοκτονιών σε ένα μεγάλο βαθμό.

Συγκεκριμένα οι επιστήμονες του πανεπιστημίου της Ιντιάνα βρήκαν πως οι άνθρωποι που σκέφτονται να βάλουν τέλος στη ζωή τους έχουν αυξημένη ποσότητα από το ένζυμο SAT1 στο αίμα τους. Στην έρευνα συμμετείχαν 75 άνδρες που πάσχουν από διπολικό σύνδρομο. Στα άτομα αυτά γινόταν λήψη αίματος για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα σε συνδυασμό με προσωπικές συνεντεύξεις οι οποίες πραγματοποιούνταν για τρείς ως έξι μήνες. Το συγκεκριμένο ένζυμο βρέθηκε σε αυξημένη ποσότητα σε εννέα ασθενείς, οι οποίοι ξαφνικά απέκτησαν δραματικά περισσότερες αυτοκτονικές σκέψεις.

Παρόμοια ήταν τα επίπεδα του SAT1 και σε δείγμα αίματος που λήφθηκε από άλλα εννέα άτομα που τελικά αυτοκτόνησαν. Επιπλέον αυξημένα ήταν τα επίπεδα του εν λόγω ενζύμου και σε ασθενείς που αποπειράθηκαν να βάλουν τέλος στη ζωή τους και νοσηλεύονται σε νοσοκομεία.

Η αυτοκτονία αποτελεί στις μέρες μας μία συχνή αιτία θανάτου σε άτομα ενός μεγάλου εύρους ηλικιών. Η ύπαρξη ενός τέτοιου τεστ, μελλοντικά, θα μπορούσε να συμβάλλει στην πρόληψη αλλά και τη σημαντική μείωση τέτοιων περιστατικών ή ακόμα και στην βελτίωση των οικογενειακών σχέσεων αφού θα αποτελεί «απόδειξη» για την ψυχολογική κατάσταση του ατόμου. Ωστόσο ίσως θα πρέπει να εξεταστεί και η ηθική πλευρά του ζητήματος καθώς και η ανάγκη συγκατάθεσης του ασθενή για την διεξαγωγή του συγκεκριμένου τεστ, καθώς θα είναι σαν να μπορούμε να «διαβάσουμε» το μυαλό του ασθενή φέρνοντας στο φως ιδιαίτερα προσωπικές σκέψεις του.

* Η συνεργάτης του InVeria.gr Δήμητρα Τσιλιμίγκρα, είναι απόφοιτη του τμήματος Νοσηλευτικής του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών (www.dimimed.blogspot.gr)

Περισσότερα

Ιατρικά: Κατά πόσο σχετίζεται η ζέστη με τα καρδιακά προβλήματα στα νεογνά; Unknown1:00 π.μ. 0 σχόλια

Της Δήμητρας Τσιλιμίγκρα*

Σύμφωνα με μελέτη που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό έντυπο Human Reproduction από Ισραηλινούς επιστήμονες, οι υψηλές θερμοκρασίες του καλοκαιριού δεν σχετίζονται με τη δημιουργία καρδιακών γενετικών ελλειμμάτων. Ωστόσο, εντύπωση προκαλεί πως η ασυνήθιστη αύξηση της θερμοκρασίας κατά τη διάρκεια του χειμώνα μπορεί να συνδέεται με σπάνια καρδιακά προβλήματα.

Παράδειγμα αυτού αποτελούν στοιχεία από τα ποσοστά των καρδιακών προβλημάτων των νεογνών στο Τελ Αβίβ. Εκεί η μέση θερμοκρασία το χειμώνα κυμαίνεται στους 15οC και το καλοκαίρι στους 30οC. Όταν η θερμοκρασία έφτανε σε καλοκαιρινά επίπεδα, τα έμβρυα που βρίσκονται μεταξύ τρίτης και όγδοης εβδομάδας, είχαν 13% πιθανότητες να γεννηθούν με πολλαπλά καρδιακά προβλήματα. Παρόλα αυτά το καλοκαίρι το ποσοστό των πολλαπλών καρδιακών προβλημάτων ήταν σχεδόν το ίδιο που καταγράφεται συνήθως.

Ερευνητές του πανεπιστημίου της Χάιφα εξηγούν πως μετά από μελέτες που έχουν γίνει σε ζώα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης αποδείχθηκε πως υπάρχει συσχέτιση μεταξύ αυτής και των νεογνών με δομικά προβλήματα στην καρδιά. Αντιθέτως, μελέτη που έγινε σε ανθρώπους το 2012 δεν απέδειξε ανάλογο συσχετισμό.

Τα καρδιακά ελλείμματα είναι η συχνότερη γενετική ανωμαλία, επηρεάζοντας εννέα στις 1.000 γεννήσεις. Αξίζει να αναφέρουμε πως κάποια καρδιακά προβλήματα αυτοθεραπεύονται σταδιακά, ενώ κάποια άλλα ενδεχομένως να χρειαστούν χειρουργική αντιμετώπιση καθώς με την πάροδο του χρόνου είναι δυνατό να προκαλέσουν ακόμα και αναπηρία. Στις περισσότερες περιπτώσεις τα αίτια των καρδιακών γενετικών ελλειμμάτων παραμένουν άγνωστα, ωστόσο γνωστοί είναι ορισμένοι παράγοντες αύξησης του κινδύνου επιπλοκών, όπως είναι η μητρική λοίμωξη από συγκεκριμένους ιούς, η κατάχρηση ουσιών και ο διαβήτης καθώς και η παχυσαρκία.

* Η συνεργάτης του InVeria.gr Δήμητρα Τσιλιμίγκρα, είναι απόφοιτη του τμήματος Νοσηλευτικής του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών (www.dimimed.blogspot.gr)

Περισσότερα

Ιατρικά: Ουρολοίμωξη - συμπτώματα, διάγνωση, θεραπεία Unknown1:30 π.μ. 0 σχόλια

Της Δήμητρας Τσιλιμίγκρα*

Με αφορμή την λεγόμενη αύξηση των κρουσμάτων ουρολοίμωξης το καλοκαίρι θα αναφερθούμε σε αυτά, διαχωρίζοντας παράλληλα τι είναι τελικά αλήθεια και τι μύθος σχετικά με αυτό το θέμα. Στην πραγματικότητα, δεν υπάρχουν επαρκή στοιχεία που να αποδεικνύουν πως οι ουρολοιμώξεις αυξάνονται κατά τους θερινούς μήνες. Για μια μικρή αύξησή τους, η οποία συμβαίνει στο τέλος του καλοκαιριού, ευθύνεται ένα συγκεκριμένο είδος σταφυλόκοκκου τα κρούσματα του οποίου όμως δεν ξεπερνούν το 11% του συνόλου.

Τι πρέπει να γνωρίζουμε;

Ουρολοίμωξη ονομάζουμε την προσβολή του βλεννογόνου του ουροποιητικού συστήματος από ορισμένους μικροοργανισμούς. Η λοίμωξη αυτή εντοπίζεται συχνότερα στην ουροδόχο κύστη και τότε ονομάζεται κυστίτιδα. Εφόσον η εξέταση των ούρων αποκαλύψει την παρουσία μικροοργανισμών αλλά δεν υπάρχουν συμπτώματα, τότε δεν πρόκειται για ουρολοίμωξη και δεν χρειάζεται θεραπεία (με εξαίρεση τις έγκυες). Αποτελεί μία από τις συχνότερες λοιμώξεις στον άνθρωπο με μεγαλύτερη επίπτωση στο γυναικείο φύλο, καθώς γυναίκες 20-40 ετών έχουν εμφανίσει έστω και μία φορά στη ζωή τους ουρολοίμωξη. Οι υπεύθυνοι μικροοργανισμοί είναι οι εντερόκοκκοι, η Κλεμπσιέλλα, ο Σταφυλόκοκκος και άλλοι.

Συμπτώματα και διάγνωση:

Τα συμπτώματα της ουρολοίμωξης ποικίλουν και περιλαμβάνουν τα εξής: δυσουρία, επιτακτική ούρηση, συχνουρία, υπερηβικός πόνος, πυρετός, ρίγος, καθώς και οσφυικός πόνος. Συγκεκριμένα, στην κυστίτιδα τα συμπτώματα είναι: 

• Ο πόνος και η δυσκολία κατά την ούρηση (δυσουρία)
• Η συχνή ανάγκη για ούρηση που όμως συνοδεύεται από μικρή ποσότητα ούρων
•  Το αίσθημα βάρους στην περιοχή της κύστης και μερικές φορές η αιματουρία
• Πυρετός πολύ σπάνια συνυπάρχει στην κυστίτιδα ενώ είναι συχνός σε πιο σοβαρές λοιμώξεις του ουροποιητικού όπως η πυελονεφρίτιδα (προσβολή του νεφρού) και η προστατίτιδα.

Η διάγνωση τίθεται μέσω των συμπτωμάτων σε συνδυασμό την καλλιέργεια ούρων που αποτελεί βασικό διαγνωστικό μέσο.

Θεραπεία:

Γίνεται με αντιβιοτικά ενώ βοηθάει η λήψη υγρών. Στην κυστίτιδα, όταν τα συμπτώματα είναι χαρακτηριστικά (και συνήθως είναι) δεν απαιτείται από τις νεώτερες διεθνείς οδηγίες η διενέργεια καλλιέργειας ούρων. Μια απλή εξέταση ούρων με stick είναι αρκετή αν και όχι απαραίτητη. Το ιστορικό των συμπτωμάτων θέτει με ασφάλεια τη διάγνωση. Η θεραπεία της κυστίτιδας διαρκεί λίγες ημέρες (από τρείς έως επτά ανάλογα με το αντιβιοτικό).

Όταν η λοίμωξη είναι “επιπλεγμένη”, δηλαδή δεν πρόκειται για μια απλή κυστίτιδα, τότε πρέπει να γίνεται καλλιέργεια των ούρων και ενδεχομένως άλλος πιο εξειδικευμένος έλεγχος, ενώ η θεραπευτική αγωγή χρειάζεται να διαρκέσει περισσότερες μέρες.

* Η συνεργάτης του InVeria.gr Δήμητρα Τσιλιμίγκρα, είναι απόφοιτη του τμήματος Νοσηλευτικής του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών (www.dimimed.blogspot.gr)

Περισσότερα

Ιατρικά: Το έμφραγμα προειδοποιεί! Unknown2:00 π.μ. 0 σχόλια

Της Δήμητρας Τσιλιμίγκρα*

Είναι ευρέως γνωστό πως στην εποχή μας ένα από τα κυριότερα αίτια νοσηρότητας αλλά και θνησιμότητας είναι τα καρδιαγγειακά νοσήματα. Συγκεκριμένα η στεφανιαία καρδιοπάθεια αποτελεί την κυριότερη αιτία θανάτου στο δυτικό κόσμο και αποτελεί μια σημαντική νόσο στις επιπτώσεις της οποίας συγκαταλέγονται η νοσηρότητα, η αναπηρία, η απώλεια της παραγωγικότητας αλλά και το κόστος.

Η στεφανιαία καρδιοπάθεια έχει ποικίλες εκδηλώσεις μία εκ των οποίων είναι το οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου (ΟΕΜ). Το ΟΕΜ εμφανίζεται με πόνο στο στήθος που διαρκεί πάνω από 30 λεπτά, έμετο και εφίδρωση, συμπτώματα που δεν υποχωρούν με την ανάπαυση ή με τη χρήση υπογλώσσιας νιτρογλυκερίνης. Αποτελεί μία από τις πιο συχνές εκδηλώσεις της στεφανιαίας καρδιοπάθειας και ως σήμερα ήταν γνωστό πως «χτυπά» απροειδοποίητα μη δίνοντας προειδοποιητικά συμπτώματα.

Ωστόσο οι ειδικοί επισημαίνουν πως σε πολλές περιπτώσεις ασθενών εκδηλώνονται συμπτώματα τα οποία κρούουν το «καμπανάκι» του κινδύνου μέχρι και επτά ημέρες πριν από την εκδήλωση του εμφράγματος. Τα συμπτώματα αυτά είναι τα εξής:

•Πλάκωμα ή σφίξιμο στο στήθος.

•Πόνο που «χτυπάει» στο στήθος, στην πλάτη και συνδυάζεται με μούδιασμα στο αριστερό χέρι.

•Πόνο και στις δύο ωμοπλάτες, καθώς και στα δύο χέρια.

•Πόνο στο λαιμό και μούδιασμα στο κάτω σαγόνι.

•Πόνο στο στομάχι (ψηλά, εκεί που τελειώνει το κόκαλο του στέρνου).

Τα παραπάνω συμπτώματα εμφανίζονται κατά τη διάρκεια κάποιας σωματικής δραστηριότητας, το επίπεδο δυσκολίας της οποίας συνήθως υποδεικνύει και τη σοβαρότητα της καρδιαγγειακής βλάβης. Συνήθως τα συμπτώματα δε διαρκούν πολύ και υποχωρούν σε περίπου 5 λεπτά μετά τη διακοπή της. Ωστόσο είναι σημαντικό να μην αγνοηθούν καθώς είναι πιθανό την επόμενη φορά η καρδιά να μην εκδηλώσει κάποιο προειδοποιητικό μήνυμα και να υποστεί έμφραγμα.

Αυτό που πρέπει να γίνει μετά την εμφάνιση κάποιου από τα παραπάνω συμπτώματα είναι η άμεση επίσκεψη σε κάποιον καρδιολόγο ο οποίος θα συστήσει καρδιογράφημα, βιοχημικό έλεγχο ρουτίνας (χοληστερίνη, τριγλυκερίδια, σάκχαρο κλπ.), ειδικές εξετάσεις αίματος (τροπονίνη, CPK), υπέρηχο καρδιάς (για να διαπιστωθεί τυχόν δυσλειτουργία στο μυοκάρδιο ή στην καρδιακή βαλβίδα) καθώς και τεστ κοπώσεως, εφόσον κρίνεται απαραίτητο.

Εκτός όμως των συμπτωμάτων που συμβαίνουν μέρες πριν το έμφραγμα υπάρχει και ένα που εκδηλώνεται κάποιες ώρες πριν από αυτό. Αυτό είναι ο οξύς πόνος τον οποίο οι ασθενείς περιγράφουν σαν «κάψιμο στο στήθος» ή «μαχαιριά στην καρδιά». Μπορεί να εμφανιστεί κατά τη διάρκεια κάποιας δραστηριότητας αλλά και κατά την ηρεμία. Ο πόνος αυτός πρέπει να μας οδηγεί άμεσα στο νοσοκομείο καθώς η καρδιά μας κινδυνεύει για τις επόμενες 2 με 3 ώρες.

Αντιλαμβανόμαστε λοιπόν πως είναι ύψιστης σημασίας η αναγνώριση και διερεύνηση των παραπάνω συμπτωμάτων στην πρόληψη του εμφράγματος, καθώς υπολογίζεται πως αν κανείς δεν αγνοούσε τα προειδοποιητικά σημάδια θα προλαμβάναμε ένα στα επτά περιστατικά οξέως εμφράγματος του μυοκαρδίου.

* Η συνεργάτης του InVeria.gr Δήμητρα Τσιλιμίγκρα, είναι απόφοιτη του τμήματος Νοσηλευτικής του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών (www.dimimed.blogspot.gr)

Περισσότερα

Ιατρικά: Τελικά τι ευθύνεται για την αύξηση των κρουσμάτων του καρκίνου; Unknown3:00 π.μ. 3 σχόλια

Της Δήμητρας Τσιλιμίγκρα*

Αποτελεί κοινή παραδοχή πως με το πέρασμα των χρόνων αυξάνονται όλο και περισσότερο τα κρούσματα του καρκίνου παγκοσμίως. Ενδιαφέρον προκαλεί η κατακόρυφη άνοδος  της επίπτωσης των καρκίνων στον πληθυσμό που σχετίζονται με περιβαλλοντικά αίτια. Πρόσφατη μεγάλη έρευνα που διεξήχθη στη Βρετανία απέδειξε πως τα είδη του καρκίνου που σχετίζονται άμεσα με τον τρόπο ζωής είναι αυτά που εμφανίζονται με αυξανόμενη συχνότητα στον πληθυσμό λόγω της μη τήρησης των απαραίτητων μέτρων προστασίας.

Πιο συγκεκριμένα, στατιστικές έδειξαν πως τα περιστατικά του κακοήθους μελανώματος, το οποίο προκαλείται από την έκθεση στον ήλιο καθώς και από την έλλειψη προστασίας από την ηλιακή ακτινοβολία, έχουν αυξηθεί περισσότερο από κάθε άλλη ασθένεια τα τελευταία δέκα χρόνια, ιδιαίτερα στους νέους.

Επιπλέον, μορφές καρκίνου που σχετίζονται με το κάπνισμα και την κατανάλωση αλκοόλ, όπως ο καρκίνος του πνεύμονα και των νεφρών συμπεριλαμβανομένου του καρκίνου του δέρματος, έχουν σημειώσει αύξηση που αγγίζει το 70%. Η έρευνα αναφέρεται και στον καρκίνο του μαστού, ο οποίος στο 27% των περιπτώσεων έχει να κάνει με περιβαλλοντικούς παράγοντες, αλλά και με την παχυσαρκία, την κατανάλωση αλκοόλ, το κάπνισμα, την έλλειψη άσκησης και τις ορμονικές διαταραχές.

Oι παράγοντες κινδύνου που έχουν να κάνουν με τις συνήθειες της καθημερινότητας ευθύνονται για το 40% των καρκίνων, ποσοστό που μπορεί να κριθεί ανησυχητικό. Ωστόσο αντιλαμβανόμαστε πως με την υιοθέτηση ενός υγιούς τρόπου ζωής και με την απαραίτητη πληροφόρηση και εκπαίδευση του πληθυσμού πάνω στη χρήση των απαραίτητων προφυλάξεων από τους παράγοντες κινδύνου μπορεί να υπάρξει πρόληψη του καρκίνου κατά ένα μεγάλο ποσοστό καθώς και μείωση των κρουσμάτων της μάστιγας αυτού.

* Η συνεργάτης του InVeria.gr Δήμητρα Τσιλιμίγκρα, είναι απόφοιτη του τμήματος Νοσηλευτικής του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών 
(www.dimimed.blogspot.gr)

Περισσότερα