Τρία είναι τα είδη πολιτικής πρακτικής, τα οποία χαρακτηρίζουν όλους όσους ασχολούνται με τα κοινά... Η ονομασία των πρακτικών αυτών είναι ενδεικτική, προκειμένου να μπορέσει να γίνει ο απαραίτητος ορισμός: α) Ο "ξεκατινιασμένος" ή "Κατίνα" ή "Χοντροκέφαλος", β) ο "σταράτος" ή "ντόμπρος" ή "νορμάλ" και γ) ο "αδιάφορος" ή "δεν πα να λέτε" ή "κλάιν"...
Ας δούμε τους ορισμούς:
α) "Κατίνα" ή "ξεκατινιασμένος" ή "Χοντροκέφαλος"
Ο πολιτικός εκείνος που έχει αλλεργία στην κριτική. Αν κάποιος συνάδελφός του ή πολίτης ή δημοσιογράφος του ασκήσει κριτική, φουντώνει, το παίρνει βαριά, αρχίζει και κοκκινίζει και ξεφυσάει, αρχίζει σε κάποιες περιπτώσεις να βρίζει ή να καταφέρεται με προσωπικούς χαρακτηρισμούς, αποδίδει την κριτική σε... υπόγειες και σκοτεινές δυνάμεις που επιθυμούν την πολιτική του εξόντωση.
Συνήθως δεν απαντά επίσημα στις κριτικές (κυρίως αν είναι μέσω του Τύπου), αλλά βάζει άλλους να γράφουν και να λένε πόσο καλός είναι ή πόσο κακός είναι αυτός που ασκεί κριτική. Κάποιες φορές, κρύβεται ο ίδιος πίσω από την ανωνυμία του διαδικτύου (όταν πρόκειται για δημοσιεύματα ή κριτική στο ίντερνετ) και... ξεκατινιάζεται με την ησυχία του.
Φυσικά, δεν μπαίνει στην διαδικασία να κάνει αυτοκριτική ή να εξετάσει μήπως και αυτοί που τον κριτικάρουν δεν έχουν... σκοτεινούς σκοπούς, αλλά απλά ασκούν κριτική και τίποτα άλλο.
β) "Σταράτος" ή "ντόμπρος" ή "νορμάλ"
Σπάνιο είδος στην πολιτική, καθώς όσο λες καλά λόγια για κάποιον όλοι είναι φιλικοί μαζί σου, αλλά αν τολμήσεις να πεις κάτι διαφορετικό ή να ασκήσεις κριτική, γίνεσαι ο "σκοτεινός" της πρώτης περίπτωσης.
Ωστόσο, όσοι ανήκουν σε αυτή την κατηγορία είναι άνθρωποι που έχουν συνηθίσει ή έχουν αντιληφθεί πως από την στιγμή που εμπλέκονται με τα κοινά, η κριτική είναι αναπόφευκτη.
Οι πολιτικοί αυτής της κατηγορίας, λοιπόν, δεν διστάζουν να ανοίξουν δημόσιο ή ιδιωτικό διάλογο με αυτούς που τους ασκούν κριτική και προσπαθεί, με ήπιο τρόπο, να τους πείσουν για τις απόψεις επιλογές τους ή να απαντήσουν σε κάτι για το οποίο τους ασκείται κριτική.
Μετά από αυτό, δεν κρατάνε καμία κακία και συνεχίζουν την δουλειά τους...
γ) "κλάιν" ή "αδιάφορος" ή "δεν πα να λέτε"
Είναι η κατηγορία αυτή που "αντιμάχεται την πρώτη", αλλά συνήθως έρχεται δεύτερη σε πλήθος. Είναι εκείνος ο πολιτικός που, είτε επίτηδες ή επειδή έτσι του βγαίνει φυσικά, δεν του καίγεται καρφί για ό,τι και αν του πουν.
Δεν απαντάει σε κανένα δημοσίευμα στα ΜΜΕ ή σε δίκτυα κοινωνικής δικτύωσης, δείχνει να μην τον αγγίζει καν που ορισμένοι τον θεωρούν λάθος και γενικώς, ζει σε έναν δικό του κόσμου, χωρίς έγνοιες...
Συνήθως ο "αδιάφορος" είναι γενικότερα αδιάφορος, με δύο έννοιες: Είναι ο ίδιος αδιάφορος για αυτά που λένε οι γύρω του, αλλά θεωρείται και για όλους τους άλλους αδιάφορος ως πολιτικός ή άτομο.
***
Φυσικά, τα παραπάνω είναι κατηγορίες για την επικοινωνία των πολιτικών (το κείμενο έχει σαφή χιουμοριστική διάθεση)... Σε άλλη ανάρτηση θα μιλήσουμε για τις κατηγορίες των πολιτικών όσον αφορά την πολιτική τους πρακτική (α. Το λαμόγιο, β. το ψώνιο γ. ο ιδεολόγος)...
